/i/Dertleşme

Derdini anlatmayan derman bulamaz..
  1. 1.
    +2
    neyse ki evvelsi gün şantiyede işe başladım
    ···
  2. 2.
    +1
    Ömrüm o modda geçiyor panpa tek diyeceğim şey parayı geçim işini hallet diğer dertler balon gibi sönüyor. Zaten hepimiz paraya tapan huur çocuklarıyız
    ···
  3. 3.
    +1
    Aynı durumu yaşıyorum ailem dahil hiç kimseye anlatmıyorum. Başlasam bitiremem biliyorum. Duygusuzlaştım bir de bu konularda aklım hep düşünmeye mantık aramaya gidiyor. Bu da karşıdakini sıkıyor. Çok aşırı sakinim millet sen de kafana hiç bir şey takmıyosun diyor. Halbuki içerde ne fırtınalar kopuyor. Milletin beni eleştirdiği her söze sakin cevap verip susmasını sağlamaya çalışıyorum. Devam edince de atıyoruz derinlere...
    ···
    1. 1.
      0
      Aynı komplikasyonlar işte ya. Gittikçe metastasa zorluyor, çoğalıyor. Ee hiç demedin mi peki bunun sonu nereye kadar diye? Yani bişey yapılmalı. Bi dönüm noktası falan
      ···
    2. 2.
      +1
      Bu durumdan çıkamam ben diye düşünüyorum hep isteksizlik. Beni de hayata bağlayan kim diye. sorsan ailem, dayım halam amcam değil. Ben çözümünü şöyle düşünüyorum ya da nacizane fikrim birisi gelip beni çekip alıcak bu sıkıntıdan. Gönül işi yani hiç sorgusuz sualsiz birisi. Ve bir umudum daha var yaptığım bir şeyi birileri takdir edecek başka bir çıkış yolu var mı onu da ben bilmiyorum. Yoksa aynı şeylerle sonsuza kadar gidicem.
      ···
  4. 4.
    +1
    amk bukadar uzun yazıp okunmasını beklicek kadar ne yaptı sana hayat aq
    ···
  5. 5.
    +2 -1
    Liseli değilim, yok ebesinin amıncı nesilim, aslında eskiden üyeliğim vardı silindi muhabbeti yapmadan konuya dalıyorum. Belki benim gibi sıkıntıdan bio bızıklayan bir kaç garibe okur da iki el atıverir.
    öncelikle konuya hayatın dıbına koyarak başlıyorum. Çünkü artık haketti. taktan bi gün geçirdim. Hepinizin hayatı taktan biliyorum da bu gece artık bi altın vuruş dalgalarına girdi daha fazla çıldırmak istemiyorum. Lan çaresizlikten üyelik açtım, bi insan bu kadar mı örselenir amk. Neyse konuya dalıyorum. Son 1 yıldır ardı arkası kesilmeyen bi taktan hayat içine düştüm çıkamıyorum. ilk olarak tabii ki sevgilim beni terk etti. Şaşmaz başlangıç. (Onu gibtir edin size bişey olmasın. Çünkü bu daha başlangıç, bu daha hiçbir şey, bu hiçbir gibim değil. ) dıbına kodumun şerefsizi bütünleme döneminde terketmeseydi daha iyi olurdu belki. Ama yok, bi insanın hayatı en güzel böyle gibilebilir çünkü. Final de değil BÜTÜNLEME amk. Okul uzadı. 2 gece hastahanede yattım. taka sardı herşey. Ailem bi yandan üzüntüden mahfoldu. Okul işi çok koydu. Zaten güç bela okuyoruz dıbına kodumun yerinde. Tabi öyle boşver geç yapamıyorsun. Her ne kadar şimdilerde anasını bile satsan da o dönem öyle olmuyor. Velhasıl okulu uzatıp sezonu kapattım. gib gibi bi yerde staj yapmak zorunda kaldım. Böyle tak gibi arazilere gidip ihale bağlıyoruz, sıcaktan östaki borumuz erimiş falan. Yaz tatili de enfes gibildi. Kaldı ki zaten yaz tatili yapan bi insan değilim, genelde çalışırım. Yazın burs gelmediği için kirayı falan öyle yollarım. Tabi yaz boyu çalışamayınca beş parasız kaldık ortada. Borç harç hallettim bi şekilde. Bi de ramazan bayrami, tatil falan derken staj bi türlü bitmiyor da. Neyse yaz bitti güz dönemi başladı. Bu sefer dedem kalp krizi geçirdi, ananem bacağını kırdı. Ana baba çalışıyor, benden başka bakacak kimse yok dıbına kodumun yerinde. Okulu bırakıp gittim yanlarına. Okul bi dönem daha uzadı. Kendilerini suçlu hissetmesinler diye de gizliyorum sürekli "yok dede ben ayarladim hocalari" falan diye. Anlatamadikca iyice bunalıyorum. Ne olduysa bu dönemde oldu zaten dıbına koyayım. insan yalnız kaldikca düşünür ya o hesap. Aylarca sadece düşünüp kitap okuyup rutin bakım islerini yapmaktan sanırım contayı sıyırıp son olarak bugün altın vuruş yaptı beynim.
    lan diyorum sen daha neyi zorluyosun dıbına kodumun çocuğu? Tonla borcun var, okuduğun bölüm bi gibe yaramıyo, Türkiye'de ederi yok sen neyi zorluyosun? Yurt dışına çıkacak parayı bırak, memlekete dönecek parayı zor buluyosun sen neyi zorluyosun? dıbına kodumun ülkesi zaten şirazeden çıkmış, millet bakara kukara derdinde, ucu bucağı gözükmeyen emperyalizm yosması, sen daha neyi zorluyosun dıbına kodumun yerinde? işe de giremiyorum şuan, haliyle bedenen yorulup beynimi saf dışı bırakayım, aynı zamanda cebimi doldurayım. Olmuyor yani. Kalkıp kimse de sağlık olsun bıcırdaması yapmasın. Hastalık var, ölüm var demesin. Olduğunu biliyoruz hevaller. Algı kapalı ama şuan. Bütün dertler bende gibi. Tipik bencil, doyumsuz insan ruh hali. Ne taktan yaratıklarız lan. Hiçbi gibim olmayacak.
    Velhasıl anane, dede iyi gibi. 3-4 ay geçti biraz topladilar. Para hâlâ yok. Ha bu arada okuduğum ildeki evden atıldım ev arıyorum şuan. Ama tabi yok. Var da kiralar asgari ücrete tabi resmen. Skala gibi. Asgari ücretten başlayıp sonsuzluğa gidiyor. Haliyle bulamıyorum. Bu hafta da dönüp o işleri halletmem gerek. içimde hiçbir takun isteği kalmadı. Ne okumak, ne çalışmak, ne kayda değer bi insan olmak, ne karşı cinsle ikili ilişkiler kurmak ne de yaşamak dıbına kodumun yerinde.
    Ha bi de ailem var benim. Zaten sırf onlar var diye ölmüyorum dua etsinler. Kardeşimi güç bela büyütmeye çalışan tam bir çiğdem aile. Garibeler kıt kanaat kahvaltıda akıllarını peynir ekmekle yiyor. Babam zaten somurtmaktan kırışıklıkları o yönde seyretmiş artık. Çöktü adam. Yetemiyor çünkü. Yetemediğini bildikçe günden güne kahroluyor. Çünkü bu ülke işçilerin dıbına koyar akabinde de "sigarandan alıyorum bi dal" der. Zaten mesele zenginlik değil. Dengesiz düzen mesele. Mesele adaletsizlik. Mesele, ucu delik ayakkabıyla dam aktaranın, altın varaklı hayatlara alkış tutması. Neyse bu konuya dalıp asap bozmiycam.
    Tam da şu saatlerde öyle yalnızlaştım ki. Sanki aylardır bunun için kasıtlı uğraşmış gibiyim. Kimseyle konuşmamayı tercih edip burda gibik gibik konuşuyorum. Kalkıp da bunları birine neden anlatayım ki? Kimliğini bildiğimiz her insan için aklımızda gizlediğimiz farklı bi boyut yok mu sanki? Hepimiz zütüz arkadaşlar. Aşk diye birşey de yok. (Ilgilenen olursa canlı kanlı örnek vererek bi ara dillendiririm. Bakış açısıdır lazım olur.) Ama ciddi ciddi bu hayatın da dıbına koyayım, okulunun da dıbına koyayım, olmayan geleceğinin de, karşı cinsinin de dıbına koyayım. zerresi bile kalmamış umut denen huur çocuğu hissiyatın da getirisini zütürüsüyle gibeyim.
    Velhasıl bu moda bağlayan var mı aranızda? Varsa nasıl yaşamaya devam ediyosunuz muallakler? Ne yapmamız gerek şu noktada?
    Tümünü Göster
    ···
  6. 6.
    0
    özet geçersen belki bi faydamız dokunabilir
    ···
  7. 7.
    0
    @11 kullandım hepsini bi işe da yaramadı. Sorun o değil çünkü biliyorum. Duygusallik ndıbına üç kuruş nevale vardı o da gidince böyle taka sardı şimdi geri dönemiyorum.
    ···
  8. 8.
    0
    @7 etkili uyku ilaçları var 3-5 gün mal gibi olursun ama uyku sorunun varsa düzelir moral olarak faydası olur iştah açar
    ···
  9. 9.
    0
    aynı durumdayız diyebilirim panpa sana oranla biraz daha şanslıyım belkide daha yaşım 19 üniversitede ilk senem dersler fena değil büte kalmadım ama bölüm tak gibi basın yayın nedir amk işsiz kalacağım garanti sırf aileme rest çekmek için gittim şehir dışında okuyorum bide sosyal hayat desen taktan utangaç herifin tekiyim arada kızlı erkekli ortam oluyor çok nadir olsada ağzımdan kerpetenle laf alıyolar amk bazen şevk geliyor konuşayım diye saçmalıyorum mutsuzum amk ailem üç kuruş para yolluyor onuda içkiye sigaraya yatırıyorum güya para biriktirip tatile gidecektim yazın her şey yalan oldu gibim bi yurttayım zaten.oda arkadaşımla gırtlak gırtlağa gelicez anlaşamıyoruz herif her şeyime karışıyo eve geliyorum ailemden tonla laf işitiyorum ulan eve geleli 1 hafta oldu evden çıkmadım daha kimse arayıp sormuyor sevdiğim liseli bi kız vardı o bile giblemiyor beni değişicem diyorum değişemiyorum benimde tek hayalim yurtdışıydı ama hangi parayla hangi şartlarla gidecem yaşayacam kim alacak beni dil bilmem bişey bilmem dil kursuna gideyim diyorum beş kuruş para yok part time iş bakıyorum kimse almıyor amk yemin ediyorum 2 ay kadar önce çok ciddi intiharı düşünüyodum sırf ailem yüzünden edemedim hatta her şeyi tasarlamıştım amk 5 kutu uyku hapıyla ormana gidip tatlı bir ölüm gerçekleştirecektim ailem aklıma geldi en ufak bir umut ışığı bile görmüyorum hayatımda ama yapamıyorum işte
    ···
  10. 10.
    0
    cek bir koko rahatla
    ···
  11. 11.
    0
    panpa okudum oturdum aq bu kadar ümidini kesme hayattan
    ···
  12. 12.
    0
    @3 depresyon başlangıcı diyolar da yalan onlar. Realistlikten ölmek üzereyim herhalde. Ulan dıbına koycam böyle hayatın ya
    ···
  13. 13.
    0
    ohaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
    ···
  14. 14.
    0
    Daha çok sosyalleş arkadaş edinmeye bakmalısın.
    ···
  15. 15.
    +1 -2
    sa okumadim
    ···