-
351.
0her birinizin pm mesajını tek tek okudum, her birinizin yazdığı yazıları da okudum sayfada... Öncelikle hikayeye inanmayan panpalarıma sözüm. inanıp inanmamakta özgürsünüz.. Hayatı herkes sizin gibi yaşamıyor olabilir, bu o yaşanılan hayatları yaşanmamış kılmaz...
Yaşadıklarımı, korkularımı, hüzünlerimi yalnız ben bilirim...
Kişilik olarak asla kavgacı olmadım, hatta belli noktalarda da korkaktım.. Klavye delikanlılığı yapmam. Bana bulaşmayan yılan bin yaşasıncıyım... Hakikat bu. Kavgadan kaçarım, ama kavga kaçınılmazsa da dayak yiyeceğimi bilsem de kavga ederim...
Bir diğer husus hikayenin sonu çok muallakta kalmışçılara gelsin.. bir ara hatırlarsanız cemaat ile ilgili entry sonlarında bir kaç yazı yazacam dedim. bunu yazmadan da aslında bu hikaye bitmiş sayılmaz...
vol 2 olabilir. zira 2010- 2012 arası çok şey yaşadım ama bunlar çok ayrıntılı olur. çoğu da mutlu şeyler...
mutlu olana nazar değer korkum olmasa anlatırım * -
352.
0bir de hikayede kopukluk var diyen panpalarım...
2 günde ebesinin amı kadar yazı yazdım takdir ederseniz.. önceden tasarlanmış birşey yoktu... herşeyi anında yazdım. hislerimi ifade edebilmek adına.. bu kadar rahat ve hızlı yazabilmemin nedeni de yaşadıklarımı hissettiğim anların yansımasını dile getirme biçimim olmuştur...
Sibeli, Merveyi, Demeti, Ayşe'yi Meleği hatta eskişehirli elemanı merak eden panpalarım sizlere face adresi vermem mümkün değil...
Unutmayın ki benim anlattığım hayat hikayem yüzünden kimsenin hayatının dıbına koyamam.. Yaşım çoğunuzun tahmin edeceği üzere kemale erdi.
Benim yaşımdaki kızlar ise çoktan evlendi barklandılar...
bu yüzden hayatlarını gibmek istemem.. Beni kendinizin yerine koyun panpalar... -
353.
02010 Ocak ayında askerden döndüm. Teskeremi aldığım gün dün gibi daha.. Bu da bitti çok şükür diyordum. Annem ile babam çıkışta beni bekliyordu onlarla istanbula döndük evimize.. Bir gece oturdum düşünmeye başladım.. eee şimdi ne olacak...
Hayatımda kimse yoktu.. Herkes bir bir gitmişti, geçmişten bu güne... Düşününce hayatımda herkes gidici ama sadece cemaat kalıcı olmuştu... Herkes ama herkes bir şekilde isteyerek ya da istemeyerek bana sırt dönmüştü cemaat haricinde. -
354.
+2cemaat çok büyük bir oluşum panpalar... 1996 da benim başladığım noktadaki cemaat yapılanması ile şu anki yapılanma ve güç inanılmaz bir değişim içerisinde...
Cemaat tüü kaka demem... Dini bir çok bilgiyi oradan öğrendim ancaaaaak
Din, iman , kitap her tak bunlarda para olmuş.. Sen para ver. sürekli bir parasal sömürme mekanizması gerçekleştirilmiş durumda...
mübarek hiçbirşey almıyorsan sızıntı al...
artık durum o noktada olmuştu... Cemaat evine 6 tane zaman gazetesi geliyordu. Bi allahın kulu da açıp okumuyordu. genelde yerlere serilip sofra yapılıyordu çoğu...
Maklube haricinde yemek yapmayı cemaatten sonra öğrendim, ki bu yüzden etlisini de tavuklusunu da güzel yaparım... para yoksa tavuklusunu yapardık, kurban bayramından sonra dolaplar tıka basa dolar. 1 ay etlisini yerdik...
Cemaatin en kötü tarafı şu, yapılanma çok büyüyünce, temel zihniyetten uzaklaşan ve çıkarları doğrultusunda hareket eden bir zümre oluşmaya başladı... Bu zümrenin işte ben taaa a.q
Cemaat hizmetin paralarını toplamak adına bir banka kurdu siz düşünün maddi gücü (bankasya)
Ortak havuzda öyle paralar birikmeye başlıyor ki banka kuruluyor...
Şimdi gel gelelim işin iç yüzüne.. Beni en çok sinirlendiren husus şu oldu. Hocaefendi neden israile bir kelam etmiyor onca filistinli öldürülürken..
Ben hiçbir sohbetini hatırlamıyorum konusu israil, filistin olsun
ki olduğu anda abd de barınamaz fetullah hoca
bana göre böyle...
Cemaate giden çocuklarınız, kardeşleriniz, abiniz, ablanız, ıdınız, dıdınız olabilir. Onları cemaatten korumaya çok fazla kalkmayın. sisteme karşı büyümeyecekler emin olabilirsiniz. Ama sistemin çarkı içinde (cemaat sisteminin) büyürlerse hayatlarını bu uğurda feda etmiş olacaklar farkına varmadan... -
355.
0bu arada özel mesajlarınız öyle gaza getirdi ki beni şeytan diyor ki ayrıntılarla donat hikayeyi git bir editöre okut.
adı da şakirt detected olsun kitabın...
@2 nin swf si eşliğinde. -
356.
0okumaya hazır tonla kitle görüyorum burada...
aslında tamamen uydurmasyon bir hikaye yazmayı düşünüyorum.. O zaman bu kadar başarılı olursam muhtemelen gidip bu hikayemi uzun uzadıya düzenleyip editöre giderim kendimi yazma konusunda değerlendirmem şart... bir başlık açıyorum konusunu da düşündüm hikaye tamamen uydurmadır panpalar...
(bkz: Depremin hayattan kopardıkları) -
357.
0birgün mutlu diğer gün yannan gibiymişsin panpa diyenler için bu olaylar özetin de özeti dolayısıyla 16 yılllık bir sürecin anlatımında kopukluklar olur...
bu arada özel mesaj ile ulaşıldı...
Ciddi midir değil midir bilemem görüşmem gerekecek ancak sanırım bu iş kitaba doğru gidiyor...
hayırlısı olsun...
müsait oldukça burada 2010 2012 ve eskiye dönük hikayedeki gedikleri kapatacam. cemaat ile ilgili anlatmaya zütümün yemediği noktalar var.. Ama elimden geldiğince size ifade etmeye çabalarım.
sadece araştırın diye bir örnek vereyim
AMERiKANIN utah üniversitesi kimlerin hegamonyası altında bi araştırın -
358.
02010 ile 2012 arasını da anlatmaya karar verdim panpalar çok düşündüm bunu!!!
Bu duruma karar verdim.
Başlıyorum rezervler alınsın -
359.
0ve kendi hikayemi yazma işi ile devam ediyorum panpalar...
Bildiğiniz üzere teskeremi aldım... askerden dönmüştüm. o kutsal sayılan görevi yapmıştım. Tekrar yalnızlığıma dönebilirdim. Hayatta herkesin terkettiği tek birey ben olabilirdim bu yüzden de hayata karşı ön yargılı olmaya başlamıştım, kişiler isimler değişse de karşı cinste hep "beni terk edecekler nasıl olsa" düşüncemden dolayı hiç ciddi birlikteliklerim olmadı..
Taa ki onu tanıyana kadar...
tanışma hikayemizden başlayarak uzun uzadıya yazacam panpalar hazırsanız rezervleri alın. bahsedeceğim şahıs halen hayatımıda olduğundan ismini değiştirerek "burcu" yapıyorum...
Ocak ayında askerden gelmiştim ve dinlenmek istiyordum soğuk bir kış günü moda da yalnız başıma bomonti cafe de çay içiyordum. -
360.
0üstümde kaşmir siyah montum vardı ve düşünceli düşünceli hayata yön verebileceğim anları düşünüyordum, ne yapmalı, nereden başlamalıydım.
Düşünceli düşünceli dalgın dalgın bakıyordum karşıya... ne kadar süre öyle kaldım bilmiyorum ancak bir anda ayıldığımda bir çift yeşil göz bana bakıyordu, ürkmüş şaşkın bir çift göz...
Sanırım uzun zamandır gözünün içine bakarken beni görmüş gözlerimi kaçırmayınca da tedirgin olmuştu...
O esnada şaşkınlıktan ben de gözlerimi kaçırmış, hatta kıpkırmızı olmuştum..
O da olayı anlamış olacak ki hem arkadaşları ile konuşuyor ara ara da bana bakıp arkadaşlarına dönüp gülümsüyordu...
içim bir hoş olmuştu, ancak insanlara güven sorunum baş gösteriyordu yine..
ilişki başlayacak dahi olsa sürekliliği olmayacaktı bu ilişkinin, bu yüzden bir ehemmiyeti yoktu bana bakışlarının...
Bir sibel, ayşe, merve bir demet vakasını daha bu yürek kaldıramazdı..
Sahi düşününce bu genç yaşımda ne kadar çok yaralanmıştı yüreğim... Bu düşünceler kafamda dolaşırken yüzüme hüzün çökmüştü eskileri düşünür olmuştum -
361.
0özellikle demeti düşünmeye başlamıştım... Bir insanın hayatına kıyması. Hüzünlü bir hayat, kısacık...
ürkek demet'im
o küçücük bedeni ölüm ile nasıl başa çıkmıştı..
o küçücük bedeninde benim cesaret edemediğim kocaman bir yürek vardı...
intihar...
ne kadar da soğuk bir kelime... vay be 5 yıl olmuştu vefat edeli...
zaman çabuk geçiyor, ve zaman her acı gibi bu acının da ilacı oluyordu... -
362.
0bunları düşünürken bir ses ile irkildim...
merhaba...
az evvel dalgın dalgın gözünün içine baktığım o ürkek kız masamda oturuyordu.
Merhaba, ben burcu...
elini uzatmıştı. elini sıktım kendimi tanıttım.
merhaba...
Sonra döndü denize doğru baktı kafasını kaldırdı. O da geçmişini düşünüyordu.
Uzaklara baktı. sonra bana döndü ve " hayatta insanın kendisinden kıymetli hiçbirşey yok" dedi. döndüm cümlesine devam etmesi için bekledim...
insan var oluş amacıyla egoist bir varlıktır. Egosu ile vardır ve varolur.. Bu yüzden başkasını düşünmek insana yarar sağlamaz.. insan bir noktada egoist olmalı dedi...
Bu kız da ne saçmalıyordu böyle diye düşünürken "kimseyi düşünmüyorum ben, yanlış izlenim edinmişsiniz" dedim.
Gözlerimin içine sorgularcasına baktı..
Tabii yaa evet, sizi geçmişiniz kovalıyor, ondan kopamıyorsunuz dedi. artık sorgularcasına değil meydan okur bir tavrı vardı..
Geçmişine sahip çıkmalı insan, geçmişiyle yaşarsa geleceğe dönük hatalarını aza indirir dedim...
Alaycı gülümseme yerleştirdi yüzüne ve
O zaman geçmişe saplanıp kalalım, hayatı kendimize zindan edelim dedi...
Beni eleştirmesine bozulmuştum, artık onu kovmanın zamanı gelmişti..
Ne için gelmiştiniz masama dedim..
Aniden toparladı kendisini, böyle bir soru beklemiyordu belli ki..
Sigaram için çakmak isteyecektim dedi.
Kullanmıyorum deyip denize döndüm, pardon deyip kalktı...
Bu onu ilk görüşüm değilmiş,
son görüşüm de olmayacaktı. -
363.
0Hesabı ödeyip kalktım, göz ucuyla masasına bakıyordum. Gözünü dikmiş bana bakıyor beni izliyordu... Gururum okşanıyordu ama içim sıkılıyordu..
Evime gittim. Kafayı vurup yattım...
Size hayatın tesadüflerden ibaret olduğunu söylemiştim ve tesadüflerin ilkini o anda yaşadım...
Siz hiç bir başkasının resminde arkadaki kişi oldunuz mu? resimde tanımadığınız kişi... kendi resimlerinizde de olur hep arkanızda hiç tanımadığınız bir insan...
Eskileri yüreğimde tuttukça boğuluyordum. Ama boğulmak da hoşuma gidiyordu... Demeti düüşündüm tekrardan, fotoğraf albümünü buldum... resimlere bakmaya başladım... ilk resim demetin ders çalışırken ki resmiydi. kalemi ağzına almış muzır bir gülümseme ile poz veriyordu. bir de dil çıkarmıştı. içim acıdı ve gülümsedim. sonra ikinci fotoğrafa geçtim. elinde kitap yatağında oturmuş elleri saçlarında düşünceli bir fotoğraf. acaba bu soru nasıl çözülür. kafa patlatan ciddi bir yüz ifadesi, fotoğrafının çekildiğinden haberi yok. -
364.
0okuyan yoktur sanmam kimse var mı lan
-
365.
0sonra bir diğer foto, taksim gezi parkında tinercilere şaşkın korkmuş bakışları ile bakarken, o korkmuş yüz ifadesini yakalamıştım makinayla...
sonra bir diğeri, bir diğeri, bir diğeri... her fotoğraf bir anı, bir yaşanmışlık, anı tekrar yaşamak. bir ölü ile paylaştığın anılar...
ya da
paylaştığın anıların paylaşılan kişisinin ölmüş olduğu gerçeği...
bu gerçek ki insanın yüzüne bir tokat gibi şaklıyor...
gözler dolu dolu oluyor.. Niye kıydın ki o tatlı canına diyor...
için sıkılıyor ama tekrardan resimlere devam ediyorsun...
resimleri geçtikçe ağlama krizine tutulmaya başlıyor vücut...
Ta ki o fotoğrafa kadar...
Havaya sıçradığı an da yakaladığım bir poz ayaklar havada kafada bere... ve arkada o...
geçen gün moda da gördüğüm o kız... biraz daha zayıf ama bir o kadar daha güzel bir halde... saçları siyah.. kızıl hali yok ama yüz çevresi sima bakışlar aynı... foto makinasına sanki demet değil de o poz vermiş gibi...
sade duru güzelliği. sadece toy bakışlar... 6 sene öncesi...
aşk tesadüfleri gerçekten de seviyor belki de... -
366.
0şaşkınlıktan küçük dilimi yutmak üzereyim o kız bu kız...
ama nasıl olur...
göz yaşlarımı kuruluyorum...
ve kafayı kıza takmaya başlıyorum..
kızın bir resmi var elimde 6 yıl öncesine ait bir de ismi
Burcu...
Nasıl bulabilirsin ki -
367.
0umudumu kaybediyordum taa ki o güne kadar...
kabataş da üsküdar iskelesinde bekliyordum.. Üst kata çıktım hava soğuktu ama deniz havası almak istiyordum.. üst katta sadece 4 kişi vardı... gözleri yaşlı bir şekilde dalmış boğaz köprüsüne bakıyordu.. Kalbim deli gibi çarptı bir anda...
o kanlı canlı karşımda idi.
Bu kadar tesadüfe yürek dayanmazdı...
Bir cesaret kalktım gittim yanına oturdum...
Geldiğimi farketmedi bile...
Durdum ben de onun baktığı yöne doğru bakıyordum...
Hayatı bu kadar ciddiye alma, geçmişine takılma. insan bence kendisini düşünmeli egoist olmalı dedim... bir anda sesimi duyunca şaşırdı ve bana döndü.. Gülümsedim elimi uzattım tekrar merhaba... -
368.
0şaşkınlıktan küçük dilini yutacaktı..
göz bebekleri büyümüş, bana bakıyordu. Allahıma şükür yaşıyorsun dedi...
Nasıl yani dedim.
O günün sonunda intihar edersin diye düşünürdüm dedi..
Düşüncelerinin yersiz olduğunu inancımdan dolayı buna cesaret edemeyeceğimi ancak ölümün gerçekten de o kadar da kötü birşey olmadığını düşünürüm dedim. -
369.
0Ben cesaret edemem dedi. inançlı birisi değilim ama olsam da intihar edemezdim, hoş şimdi de edemem dedi... inanç meselesi değil cesaret meselesi dedi.. Demet buna nasıl cesaret edebilmişti ki...
Acı bir gülümseme...
Dilerseniz size bir cay ısmarlamak isterim dedim..
Bu kadını tanımak istiyordum.
istemedi ancak aldı eline bir kağıt ve tel nosunu yazdı.. Bu telefondan 7/24 arayabilirsin dedi...
müsait olduğum zaman görüşürz. beni mutlaka ara dedi ve motordan atladı...
Kader ağlarını örüyordu ve buna daha hazırlıklı değildim. -
370.
0yarına devam...
-
çaycı hüseyinee ne olmuş lan böyle
-
istedigim gibi ozgurce
-
gene aklıma geldi kahpe
-
kimi sevdiysek ya öldü ya kayboldu
-
kadın ağa erkek ağa
-
yolda 5 çocuğuyla gezen suriyeli bayan
-
z kuşağı gençliği şeyime sürdüm
-
beş yıl sonra buraya gelip
-
kons dayı ramo ufuk otuzbirspor kulubu
-
ayaklarım zonkluyor amq
-
abi bu nedirrrrrrrrrrrtrrr
-
şimdi aramizdan bir kac erkek bunlarla konusup
-
çiğköftelerin fiyatı ne olmuş la öyle
-
moğol kürdü
-
olm benim doğum günü iznim var la
-
oğuzların zaza boyu
-
ucankedi bu havada 2 efes bira
-
gülen bir kadın görünce sinir oluyorum
-
telefonun da içerisinde bir tane whatsapp var
-
25 30 dan sonra nasıl evlencez la
-
bakir olmak tercih meselesidir
- / 1