1. 16.
    +1
    ağlattın panpa
    ···
  2. 15.
    -1
    ananın ölsünü edi gibsin
    ···
  3. 14.
    0
    upupup...
    ···
  4. 13.
    +1
    gün güneşli
    insanlar neşeli
    sen de gel oyna
    susam sokağında
    dostluk ve sevgi
    sarıyor her yeri
    gel katıl bize
    verin el ele
    sev dünyayı
    açılır her kapı
    işte susam sokağııı
    sev dünyayı
    açılır her kapı
    işte susam sokağııı
    ···
  5. 12.
    0
    ya ya ye coco kambo ya ya ye

    http://www.youtube.com/watch?v=m_-Qtz70_z4
    ···
  6. 11.
    0
    beyhude geçti yıllar . up
    ···
  7. 10.
    0
    yukarı...
    ···
  8. 9.
    +1
    ne güzel günlermiş meğer :(
    ···
  9. 8.
    +1
    şuku panpa, ağlattın amk.
    ···
  10. 7.
    +2
    olm ediyle budu muallakymis lan.. bilinc altimizi cok pis gibtiler yillarca.. ilik olucaz hepimiz
    ···
  11. 6.
    +1
    panpa sahane pazari unutmussun ama
    ···
  12. 5.
    +1
    aglattin lan suku
    ···
  13. 4.
    +1
    adile naşit anamızdan masal da dinlerdik
    ···
  14. 3.
    +1
    çalıntı değil galiba. şuku.

    edit: pazar gecesi biz parliament sinema gecesini değil, bizimkileri izlerdik.
    ···
  15. 2.
    +1
    büyüdük ama sekansın gölgesine sığınırsak hep mutlu kalabiliriz tıpkı kumda oynayan masum bir çocuk gibi
    ···
  16. 1.
    +7
    edi-büdü diye lakaplar takardık birbirimize. kurabiye canavarı gelirdi aklımıza mutfaktan hamur kokuları gelince. annelerimiz de sanki bilirdi aklımızdan geçenleri, kurabiye canavarı diye severdi çenemizden aşağı dökülen kurabiye kırıntılarından azar yiyecek olsak ta birazdan. minik kuşa niye minik derlerdi ki...

    adam olacak çocuklar vardı. olmuşlardır herhalde artık. barış manço dediyse olmuşlardır. nitekim o ne derse doğru değil miydi...

    bizimkiler'e rastlardık kanalları gezerken... kapıcı cafer kapıda, alkolik cemil camda koş sevim koş diye seslenirdi. birazdan katil çıkardı elinde horozuyla.vatandaşa cart curt yok der ve arabasına binip çöp kutularına çarparak yoluna giderdi...

    annelerimizin, anneannelerimizin sırası gelirdi yalan rüzgarı başlayınca... victor vardı ordan bi aklımda kalan...

    kemal sunal filmi olan günler haberlerin bitip filmin başlayacağı an düşlenirdi hep okuldayken... terbiyemiz bozulmasın diye izletmezdi babamız... ağlamaklı olurduk.

    parlament gecesi sinemasıydı pazar akşamki iç sıkan ütü kokusunun tek avuntusu... oda 21:45'te başlardı,22:30u gösterdiğinde saat yatma vaktinin haberini verirdi babalarımız... hep filmler yarım kalırdı... zaten pazartesi sabahı sınıfta herkes ancak ilk 45 dakikasını konuşabilirdi filmlerin... maske yi yayınlarlardı bazen... stenley ipkiss ve maylo sevdirmişti bu gün bile açıp dinlediğimiz karla bonoff-al my life şarkısını.

    ne vardı da büyüdük sanki. üniversite,askerlik,iş...
    ···