1. 176.
    +1 -1
    hoş sohbet bir muhabbet devam ettik geceye. okulunu anlattı, arkadaşlarını, hayattan beklentilerini, abisini çok özlediğini, aslında anne-babasını çok sevdiğini. muzaffer'den de açıldı konu. hepsini tebessümle dinledim sessizce ama muzaffer'den bahsetmesi canımı acıtmıyor değildi ama sabrettim, tuttum kendimi açık vermemek için. sessizce dinledim sonuna kadar.

    şarkılar dinledik. kah gülmekten kah hüzünlenmekten gözlerimizden yaş geldi. babasıyla olan akşamki görüşmeyi anlattım ona. yavaş yavaş ısındırıyordum her iki tarafı da birbirilerine.
    ···
  2. 177.
    +2
    sevcan nasıl açıyor lan kitlediğin kapıyı am
    ···
  3. 178.
    +4 -1
    artık çakırkeyftim ben durma zamanı gelmişti. birlikte kaldırdık masayı yine sohbet ederek. sonra da son birer sigara içtik ve iyi geceler diyerek geçtim odama.

    odam beni bekliyordu, ne hüzünler, ne sevinçler, ne şaşkınlıklar, ne umutlar, ne isteklerle geçen yıllarıma %50 ortak olan odam ve sevgili yatağım. beni asla yalnız bırakmadılar yıllarca, hep dertlerimi dinlediler tuhaf bir suskunlukla.

    ama o gece başka. bir başka. ve bambaşka. o gece sesli anlatmamalıyım, misafirim var evde duyabilir. fısıldamalıyım odam, usulca yavaştan konuşmalıyım yatağım seninle. bu gece çok başka. çok başka.
    ···
  4. 179.
    +1
    reserved sonra okurum merak ettim
    ···
  5. 180.
    +1 -1
    sevinçle uyandı gün üstüme. ya da ben uyandım koskoca bir şehre. binlerce kuş cıvıldaşıyordu neşeyle ağaçlarında. "günaydın" diyorlardı yaşlı başlı kente. ben de ortak oldum açtım penceremi bu sabah şenliğine. aheste aheste uyanıyordu gün kalkıyordu yattığı geceden. katriyonlarca doğan günden farklı bir sabahtı kanımca.

    ilk sabah nefesini çektim içime şehrin uyuyan milyonlarca insanlarını umursamadan. ruhum dinçti oldukça. sanırım sevcan uyuyordu odasında.

    penceremden uzak şehri izlerken düşündüm. ben bu hikayede olmamalıydım aslında. ama yine de içimdeki ses, bu yaşananların olduğu ilk güne kadar boş ve anlamsız yaşadığımı fısıldıyordu sanki kulağıma.

    ya olmalıydım. ya da olmamalı. sevcan beni dost gibi görüp, yaralı bir serçe gibi sığınmışken dalıma, ben ihanet etmemeliydim bu iç dünyaya. belki de hayranlıktı içimdeki. belki de yalnızlığımın ağrı kesicisi kimbilir?
    ···
  6. 181.
    0
    rezerved
    ···
  7. 182.
    +1
    hızlı yaz bin
    ···
  8. 183.
    +4 -2
    umut etmek olmamalıydı içimde. madem ki bu masalın bir de acı kısmı vardı tam da oradan ısırmalıydım. canım yanmalıydı ki içimdeki duyguları bastırma gücünü kendimde bulayım. olmadık bir anda, umulmadık bir zamanda çıkmıştı karşıma. hiç umulmadık bir anda da kaybedebilirdim pervasızca.

    kimsenin dokunmaya cesaret bile edemeyeceği bir riskin içine girmek üzereydim kapılıp olayın akıntısına. ah babam ah gelip mezarına anlatsam sana şunları inanmazdın bana kesinlikle ama oğlun yine çıkmazlarda.
    ···
  9. 184.
    +1
    olum yazarmısın nesın lan dogru soyle kıtabını yayınlatamadın burda mı yazıyorsun bro hayır kufur edıcegımden de degıl amk oyleyse soyle rahat olsun ıcımız
    ···
  10. 185.
    +1 -1
    - günaydııııııın uyanmadın mı dahaaaaa?

    diyen sevecen bir sesle geldim kendime.

    - uyandım sevcan sana da günaydın giyinip geliyorum hemen

    derken hazırlanmak için kalktım yatağımdan.

    - e o zaman anlaştık serhan bey

    ister istemez gülümserken kendi kendime mırıldanıyordum,

    - gel de arkadaş hayran olma şuna, haydi gel de olma.
    ···
  11. 186.
    +6
    @ eswia panpa gözünü seveyim sanat yapmadan anlat. amk tam amele anlatımı gibi oluyo. yani ortaya bir yaşar kemal değil de en fazla lisedeki edebiyata düşkün olup her milli bayramda her belirli gün ve haftada şiir okuyan hatunlar gibi oluyo
    ···
  12. 187.
    +1
    anlat panpa izlemedeyim
    ···
  13. 188.
    +1
    panpa hadı devam et la
    ···
  14. 189.
    +1
    up lan up updullah devam et
    ···
  15. 190.
    +4 -1
    yine sağlam bir kahvaltı ile bomba gibi hazırdık güne. beraber çıktık, o hastaneye ben işime. gün boyu durum muhakemesi yaptı beynim. boşa koydum dolmadı, doluya koydum almadı. ama yine de hızlı tempoda bir gündü, patronumla yorgunluk kahvesi bile içtik.

    telefonum çaldı eşref bey arıyordu cevapladım. işten çıkışta yemeğe gitmeyi teklif etti kabul etmedim. sadece görüşmek istedi "buyurun gelin" dedim. sevcan'ı da aradım birkaç okul arkadaşı ile görüşüp eve döneceğini söyledi.

    akşam çıkışta aracıyla beni bekler buldum eşref bey'i. bindim araca. gezintiye çıktık sohbet için.
    ···
  16. 191.
    +1
    beşten beri yazıyorsun panpa 12 oldu
    ···
  17. 192.
    +3 -1
    bu arada hastanede nasıl sigara içtin kardeş ?
    ···
  18. 193.
    +1 -1
    hal hatır'dan sonra kızını görmek istediğini söyledi eşref bey. şaşırdım. bunu bana neden söylüyordu ki anlam veremedim bir an.

    - eşref bey bunu kendisine söylesenize. hatta gidip görebilirsiniz de siz babasısınız.

    - beni o dayak olayından sonra reddedebilir, o yüzden sen yanımda ol istedim. sen varken böyle davranmaz bana.

    "hah evet şimdi anladım" der gibi başımla onayladım. ancak arayıp sevcan'a geleceğimizi söylemesini rica ettim. aradı ve birlikte geleceğimizi söyledi. sevcan da kabul etti.

    eve geçene kadar da son durumlardan bahsettik. konuyu açmadığımı söyledim sevcan'a. gerekçelerini de anlattım. hak verip onayladı düşüncelerimi. en uygun yeri ve zamanı beklemeliydik sevcan'a durumu anlatmak için. eşref bey her zamanki gibi sevecen bir edayla herhangi bir isteğimin ya da ihtiyacımın olup olmadığını sordu. nezaket ile hayır cevabı verdim.

    - aslında seni eşimle tanıştırmak istiyordum serhan. madem sevcan senin eve geç dönecek, o gelene kadar bize uğrayalım, hanım da tanısın seni meraktan öldü zavallım, bir kahve içeriz

    dedi. ben de kabul ettim. yaklaşık yarım saat sonra araç bir villanın demir parmaklı kapısından giriş yaptı bahçesine. villa, sanırım tanım olarak hafif kalırdı bu gördüğüm saray yavrusu karşısında. yine de şaşırdığımı belli etmemeye çalışırken, insanlar ne kadar zengin olurlarsa olsunlar, demek ki dertleri, sıkıntıları bitmiyormuş diye geçiriyordum içimden.
    ···
  19. 194.
    +3 -1
    gösterişli bir cümle kapısında evin hanımı ve çalışanları ile bir grup insan karşıladı bizi. sevcan'ın annesi ile tanışırken heyecanlıydım ama bana hayranlıkla bakan bir çift gözdü kadında dikkatimi çeken.

    aslında ben fazla bir şey yapmamıştım ki o kadar önemsenecek. gereken neyse onu yapmıştım ama anlatsam da anlamazlardı. "neyse boşver" dedim kendi kendime. oldukça lüks sayılabilecek bir evdi burası. geçtiğim yerlerden gözlerimi alamıyordum. hele ki duvarlarda asılı tablolar tam bir harika, şaheserdi her biri.

    geçtik büyükçe bir salona. hal hatır muhabbetlerinden sonra eşref bey'in hanımından övgü dolu sözler, falan feşmekan. hiç sevmedim ömrümce bir başkası tarafımdan yüzüme söylenilmesini bu tür sözlerin.

    bir an annem geldi aklıma. "annem olsaydı şimdi bir kaşlarımı çatıp kızar, sustururdum onu" diye iç geçirdim. ama ne fayda bir başkası var karşında. mecburen dinledik artık kahvelerimizi yudumlarken.

    kısa bir sohbetin ardından "yemeğe kal" daveti geldi ama onu da kabul etmedim. sevcan yemek için geç saatlere kadar beni bekliyorken böyle bir mide isyanı ihanetine yeltenemezdim ki.

    allah'tan pek fazla sürmedi ve sevcan aradı beni. eve geçtiğini söyledi. geleceğimizi bildirdim. eşref bey eşine hazırlanıp onun da gelmesini söyledi. 5 dakika içerisinde hazırlandık çıktık yola.
    ···
  20. 195.
    +1
    devam panpa devam
    ···