/i/Hikaye

Herkesin bir hikayesi var, ya senin hikayen nedir?
    başlık yok! burası bom boş!
  1. 51.
    +4
    Kafamı çıkartmıyorlardı. Sadece rastgele birkaç el ateş edebiliyordum. Nergiz ise sadece sırtını duvara vermiş bekliyordu. Ateş edemiyordu benim gibi. Rıfat ise yeri kazıyordu.
    K:Rıfat! Napıyorsun?
    R:Her zaman tek sıkımlık şansım olacağını biliyordum. Böylesine küresel bir durumu illaki küçük piyonlar yönetecek ve kirli işlerini yaptıracaklardı. Sadece bir ihtimal diye ihanet ederlerse bana diye buraya roket gömmüştüm.
    K:Çabuk çıkar. Ben seni korurum.
    Rıfat yerden bir çanta çıkardı ve rokete mermiyi sürdü.
    R:Kemal, Nergiz! Her şey için yine de teşekkürler.
    Kafamızı çıkarıp rastgele birkaç el ateş ettik. Roketi gören yönetici çok şaşırmıştı. Kaçmak için geri çekil komutunu vermişti. Rıfat ise mermiyi ateşlemiş ve bir zırhlıyı daha cehenneme yollamıştı.
    ···
    1. 1.
      +2
      Şarjim azalio gece devamini okurum ben
      Rezzzers
      ···
  2. 52.
    +4
    Son 2 ses verin
    ···
    1. 1.
      +1
      Burdayız
      ···
    2. 2.
      +1
      burdayız panpa
      ···
  3. 53.
    +4
    Ardı sıra mermileri ateşlerken son roket mermiyi binanın çatısına gitmiş ve Yönetici ve bir adamı arabayla ucuyla kurtarmıştı. Merminin yukarı gitme sebebi Rıfatın kolundan vurulmasıydı. Rıfatı sırtladım ve arabaya arka koltuğa yatırdım.
    N:Uzun zamandır bu kadar büyük bir savaşa girmemiştim. Hamlamışım.
    K:Rıfatı yetiştirmeliyiz şimdi. Hastaneye mi kliniğe mi?
    N:Klinik dedik çocuklara. Gelmiş olmalılar. Annemin yanına.
    K:Tamamdır. Rıfat seni yetiştireceğiz tamam mı?
    R:Yetiştiremesen bile artık dert değil. Ben Filizimi buldum. O bana yeter.
    Kliniğin kapısına geldiğimizde bayağı bir zombiyi haklamak zorunda kaldık. Kapıda Katrenin arabasını gördüm. Rıfatı sırtıma alıp klinikten içeri geçtik.
    K:Sende gördün mü?
    N:Korkuyorum Kemal!
    K:Orijin benim kızımı korumuştur. Korkuyoruz ama benim şüphem yok. Acaba ne oldu hastanede?
    ···
  4. 54.
    +3
    içeri girdiğimde Orijin ve Katre dahil tüm ekip oradaydı. Katreye içerideki sandalyelerden biri ayarlanmıştı. Yan yan gitse de yön bulabilirdi. Ve tabii sadece okuldaki ikili yoktu.
    O:Baba gelsin Rıfat Abi bakalım yarasına.
    Ka:Malzemeler. Buldunuz mu?
    K:Bulduk babacığım. Ben iyi oldum.
    Ka:Sevindim kızım.
    Orijin, Rıfatın yarasına bakmaya başlamıştı.
    O:Şimdi ne yapacağız peki baba?
    R:Kemal senin iki çocuğun mu var?
    K:Hayır Katre benim gelinim. Sevgili kızım. Şimdi ne mi yapacağız? Düşmanımız var mı? Var! Yönetici denen bir avrat. Ondan panzehiri çalmayı deneyeceğiz ve bu kapıyı bize Rıfat açacak fakat ondan önce aramamız gereken bir isim var. Ölüsüyle dirisiyle veya zombi haliyle. Kardeşim Memduh!

    ---SON---

    ···
  5. 55.
    +3
    Bu hikayemizde bitmiştir. Okuyan okumayan herkese teşekkürler
    ···
  6. 56.
    +2
    Gecenin son upu
    ···