1. 51.
    +3 -1
    Bahçede dolaşırken ikimizde susuyorduk hani bazen bazı şeyler sözcüklerle anlatılmaz bakışlarla yaşanır ya öyle bir andaydık. Göz göze geliyor ikimizden birimiz gülerek ‘’ne?’’ diye soruyordu. Bu aslında utanmanın ve konuşacak bir şey bulamamanın sonucuydu. Normalde epey fırlama olan ben bu sefer ağzımdan çıkacak bir cümleyi bile zihnimde defalarca muhakeme ediyordum çünkü pisi pisine bu kızın elimden kaçmasına razı olamazdım. Az önce yanımda iki kelime edemeyen, vakur kız bahçede ki bir kedi yavrusunu görünce birden küçük bir kız çocuğunun şımarıklığını üzerine giydi. Bağırarak, gülerek kedi yavrusunu seviyordu. Normalde kedilerden nefret eden ben orada kediye sevgi nezaketinde bulunmak zorunda kaldım, sırtımda soğuk bir ürperme hissettiğim halde kediyi okşadım. Meğer kızın kedilere karşı bir zaafı varmış ve evinde kedi besliyormuş. Kedilere zaafının olmasının sebebi ise başına gelen bir felaket sonucu gerçekleşmişti. Bunun nedenine ileride değineceğim.
    ···
   tümünü göster