1. 151.
    0
    @151 bir deist olarak benim inancımın gidişat zinciri söylediğinin biraz aksine önce default olarak çevre baskısıyla yedirilmiş islam(14 yaşına kadar) sonra ateizm(2-3 sene kadar) daha sonra agnostizm( bu pek sürmedi) ve en son süreçte yine toslayıp kendimi bulduğum yer deizm oldu. ateizmi açıkçası artık sığ bir düşünce olarak buluyorum ve düşüncemin özü şu, tanrı olduğumu anlayana kadar tanrıya inanmıyordum evet içimdeki tanrısal potansiyeli gördüğüm için (ne diyo lan bu mal diyebilirsin). insan bazen fiziksel formunun çok üstünde olan bir varlık gibi geliyor( bu konuda beni en çok sorgulatan şeylerde rüyalar, astral seyahat, levitasyon, durugörü gibi açıklanması güç şeyler). diğer yandan yaşamın başlangıcı hakkındaki soru işaretli kısma gelmiycem orasını bi şekilde açıklıyorum kendime belki ( şüphedede olsam ). yani insani sadece fiziksel yönüyle açıklamak bana doyurucu gelmiyor ihtiyaç duyduğum ruhani artık ne diyolar spiritüalizm mi o türden şeylerin arayışı içine giriyorum. tanrının olmasının tam anlamıyla bilimle ilgisi olmadığını düşünüyorum. açıklamaya çalıştığım tanrı olsada benim görüş açımda üstün değilde bizim parçamız olan ve bizim içimizdeki potansiyeli yansıtan olağanüstü bir enerji formu gibi bişey çok karmaşık aslında bu biraz panteizme kaydı neyse beynim gibildi uykusuzluktan kaç oldu uyuycam diyorum yatamadım bi türlü sonra uğrarım gene.
    ···
   tümünü göster