biliyorum beyler hep boş yazdığımı söylüyorsunuz ama çokta yazmıyorum ama elimde değil
talihsizlikler prensi yada bahtsız bedevi ne derseniz deyin hiç bir zaman yüzüm gülmedi lan
dıbına koyım incide yazar olmadan önce de bi gib beceremezdim asosyalin tekiydim
bi çok başlıkta yardım aradım hep girdim okudum eğlendim güldüm ağladım sazan avi yapan huur çocuklarının hikayelerine kandım
Duygusal yaklaşmamak için elimden geleni yaptım hayata ama olmadı
fırlamaklık yapmak istedim farklı olmak istedim insanlar arasında sohbet eden "2 çay alabilir miyiz" diyip karşımdaki kıza kendimi anlatmak istedim yeri geldi.
Ama olmadı amk. Bi çok panpamla bi çok vaziyette tanıştık konuştuk.
Zirve oldu yan masada oturdum içtim. Ölü taklidi oldu millet kalkıp gitti ben harbi ölü gibi yatmaya devam ettim. Sesim zütümden geliyo gibi olmasına rağman zirvenin birinde karaoke bile yaptım
Başka şehirlere gittim. Selam zütürdüm getirdim havasını suyunu soludum
içten içe hep yalnızdım. Bişiler anlatırken he etrafımda birileri oldu ama hikayem bitmeden hep yalnız kaldım
Bakın bunu yazarken bile yalnız yurdumun penceresinden hatun blogunu kesmekteyim. Biri cama çıkar belki pijama neyim giyer de bi hareketlilik olur diye. Ama ama ne oldu
Muğlada başımdan geçen küçük bişiyi anlatayım da ne kadar şansız olduğumu anlayın amk
Bi capsimide koyim bari ifşa da olsa gibimde olmaz gözlerimden akan o hüznü görün saçımmın kaç gündür yıkanmadığını anlayın elbiselerimin üstümde emanet duruşunu görün amk
NOT: Özet yok okumazsınız zaten
Edit1:
http://www.incicaps.com/r/ahand34738.jpg/
Capsi fazla uzun tutmaya bilirim başlıkta malum ifşa bunu neden yapıyorum anlamadım amk
Edit2: olayda anlattığım kız en sağdaki bu arada anlattığım gibi bu foto günü kıza mesafeli durduğum anlardan