1. 301.
    0
    Artık işlerin çığrından çıkmaya başladığını farkettim ilk bulduğum ibadethaneye kendimi atmalıydım. Hangi dinin ibadethanesi olduğu hç önemli değildi sadece yaratana sığınma isteği vardı içimde.ilk gördüğüm camiye girecektim yürüyordum amaçsızca. Ufak bir cami çıktı karşıma. Semt camisi olarak düşünün çok şaşalı değil. içeriye girmek için yöneldiğimde sanki birşeye sırtıma yumruk atmış gibi hissettim nefesim kesilmişti. Hırıltılar çıkarıyordum. Kapı önünde oturan amcalardan biri beni farkedip yanıma geldi. Hayırdır evladım dedi parmağımla içeriyi işaret ettim. Korktu adam yüzünden anlayabiliyordum bunu. Koluma girip içeriye kadar eşlik etti bana. Avludayken yanmaya başladığımı hissettim ve aklıma düşünceler düşmeye başladı "oraya bizimle beraber girmeye kalkarsan onları koruyanlar seni yakar o acıya katlanamazsın" bu düşüncelere rağmen içeri girdim ve tarif edilemez bir acı hissettim his çok yoğundu ama yavaşca azalıyor azaldıkça rahatlık veriyordu.Her geçen saniye bedenime batan iğne sayısı azalıyordu.
    ···
   tümünü göster