1. 126.
    0
    otogara döndüğümde ise manzara çok daha korkunçlaşıcaktı. mügeyle bu günün ne kadar güzel geçtiğini konuşurken, telefonuma bi mesaj geldi.

    "oğlum... eve gel"
    annemdi yazan. gelemiceğimi söylerek atarlandım. zaman kazanmak için. bikaç mesajdan sonra babama haber vermiş.

    "oğlum eğer eve gitmezsen, bizzat manisadan gelip seni bulunduğun yerden alıcam"
    nerden alıcaksın... antalyadayım ben

    antalyada olduğumu anlarlarsa olay çok kötüleşicekti. dersane parasını zaten yemiştim. kimse öss de güzel bi puan alıcağıma inanmıyodu. açığa çıkarsa gibi tutucaktım.
    babam arıyordu sürekli... açmadım.

    10. aramadan sonra planımı yapıp başladım konuşmaya. bu konuşma hayatımda en çok pişmanlık duyduğum konuşmadır ayrıca. ibret alın.

    "... lan şerefsiz! ulan o huuryla evlenebilmek için ailemizi parçaladın! hangi yüzle beni arıyosun! hangi yüzle bana böyle atarlanıp hesap sorabiliyosun! o huuryla evlendiğin yetmezmiş gibi, bi de bin(kardeşim olur) peydahladın! bilmiyo musun lan hastalığımızı! huur çocuğusun sen anladın mı?! orrospu çocuğusun... " diye devam eder.

    konuşmada bahsi geçen huur, babamın karısı, kardeşimin annesidir. iyi bi kadındır gerçekten. evet, onunla evlenebilmek için annemden ayrıldığı doğrudur, fakat o kadın cidden babamın yanında kaldığım sürece bana bakmıştır.

    bahsi geçen bin, kanım canım olan, biricik kardeşim... hayatımın yarısı.

    orrospu çocuğu, babamdır. üniversite hayatım boyunca sorgulamadan bana para gönderen, son ilişkimin ağır sonlanması sonucu yaşadığım depresyonda yanımda olan, bana kendi üniversite hayatını saatlerce anlatıp beni rahatlatan canım babamdır.

    bu 3 dklık konuşmayı unutamayacağımı bilmiyordum tabi. o sırada bana göre zaman kazanmıştım ben. konuyu saptırmıştım, 250 gr am için. fakat bunu yaparken pederin gözünde potansiyel uyuşturucu kullanıcısı olarak gözükeceğim aklıma gelmezdi.

    tüm şehir ağladı
    http://fizy.com/s/1ajex8
    ···
   tümünü göster