1. 2451.
    0
    öyle acımasızım ki, kendime karşı.
    hayali bir mahkeme kurup,
    kalemi kırıyorum.
    ve kendimi darağacına çıkarıp,
    ayaklarımın altındaki sehpaya tekmeyi basıyorum.
    kimse ölmüyor ama.
    boynumda, insan olmanın yağlı urganı.
    ayak parmaklarım yere değiyor.
    ve ben yüksekten düşmediğim için o iple,
    boynum kırılmıyor.
    sadece can çekişiyorum.
    ···
   tümünü göster