1. 76.
    +1
    @72 yahu bende dinliyorum ama artık bir yerden sonra o eski tadı alamıyorum ya örneğin sansarın 21 gramından bahsedeyim.

    ben lisede hayvan gibi dinledim bu albümü o da o albümü yaparken ya lise sondaydı ya da liseyi yeni bitirmişti. sene 2007'di yanlış hatırlamıyorsam. şimdi bu adam yaşadıklarını anlattı gerek o albümde gerek ondan sonra çıkan adrenalin albümünde. ee o zaman o adamın yaadıklarıyla liseli ergen herhangi bi gencin yaşadıkları 3 aşağı 5 yukarı bi yerde örtüşüyor ve insanlar kendilerinden bişeyler buluyodu o parçalarda ben şahsen kendimi buluyodum o albümde örneğin. ağır roman dinleyip tribe giriyodum o vakitlerde. ama bi yerden sonra hem o adam ergenlikten çıkıyo hem sen de ergenlikten çıkıyosun. adam istediği herhangi bişeyi anlatıyo şimdi ama kitlenin de yaşı arttıkça kemik dinleyici azalmaya başlıyo çünkü insanlar bi yerden sonra rap dinlememeye başlıyo. şimdi sansar istediğini anlatıyo sonra biri dinliyo(ergen) gidiyo google'a sansar diskografi yazıyo. sonra sansarın eski şarkılarını dinliyo bu sefer nete gelip nerde eski sansar yazıyo.

    durum böyle olunca hem eskiden gelen kemik kitle dışsal sebeplerden ötürü eriyo bununla paralel olarak o kitlenin yerine gelmesi beklenen ergenlerden oluşan kitle de sanki sansarla birlikte büyümüş gibi nerde eski sansar diyo. insanlar bunu anlamıyo işte. sansar ergenlik döneminden çıktı arkadaş adam artık melankolik şarkılar yapmak istemiyo.

    bu sadece sansar için geçerli değil. aynı şey piyasaya oynayan tüm rapçiler için geçerli. ne kadar çok adın duyulursa şarkılarında o denli samimiyetsiz olur. sago ve ceza örneği en güzel örnektir bunlara bence.

    ya olaylar çok fazla finalim var sabah çalışmam lazım. sonra devam ederiz konuşmaya gene.
    ···
   tümünü göster