1. 13276.
    +14 -1
    Bütün bu güncel gerilimler, beni, bu duruma getiren sebeplerden biraz uzaklaştırmış gibiydi.. buseyi, ayrılık acısını, nilayın kazığını şimdilik ikinci plana atmış, tamamen biraz sonra olabilecekleri düşünmeye ve farklı senaryoları tartmaya başlamıştım..

    O, “hiçbir şey bilmeyen, saf, masum” ailem, çok değil dakikalar içinde, oğullarının gerçek yüzünü öğrenmeye başlayabilirdi..ne yapardım o zaman?..

    Durumun gidişatı, biraz da tolganın performansına, bizimkilerin ısrarına ve edecekleri cümlelere bağlıydı..

    Of…sıçayım.. yüzlerce ihtimal var…ve pek azı, beni müşkül duruma düşmekten kurtaracak olanları..

    Ebru, benim için gelmiş gibi gözüküyordu ama daha ziyade tolga ile konuştu dediğim gibi.. bana, üzerinde olan gözlerimin ara sıra yakaladığı kaçamak, karanlık bakışlar haricinde bakmadı bile..

    Bir an aklıma, nilayın arkasındaki kişinin ebru olup olamayacağı gelmişti yeniden…

    Olanların üzerine, gelmiş, yarattığı eseri mi kontrol ediyordu dersiniz?

    Bir katilin, her zaman cinayet mahalline dönmesi gibi, o da bu gece, kendiliğinden gelip, beni ve durumumu görerek, belki yaptığından pişmanlık duyması, belki de gururlanması mümkün müydü acaba?..

    Bu rahatsız edici düşünceyi de kafamdan uzaklaştırdım hemen…şu an, çözülmesi gereken daha acil sorunlarım vardı..

    Derken, odamın kapısı yeniden açıldı, anne ve babam içeriye girdiler sakin adımlarla..

    Annem fark etti önce ebruyu, sonra bunlar da gelen kim diye refleks olarak dönüp baktıkları için göz göze gelmiş bulundular..

    “hoş geldin kızım” dedi annem, gülümseyerek ebruya meyletti,

    Ve kişisel “big bang”im (yoksa gang bang mi demeliyim?) başlamıştı işte..

    Şimdi ne olacak?..
    ···
   tümünü göster